Przemysław Sasin urodzony w Wyszkowie w roku 1987. Absolwent studiów licencjackich wydziału Grafiku ukończonych z wynikiem Bdb na Uniwersytecie Marii Curie - Skłodowskiej w Lublinie (wydział zamiejscowy Kazimierz Dolny). Uprawia rysunek, grafikę i malarstwo.

laureat konkursów:
Adam Mickiewicz; Świat wierszy i poematów - II miejsce (1998)
Nad rzeką Bug - II miejsce (2000)
Portrety mieszkańców Wyszkowa na 500 lecie - wyróżnienie
III Ogólnopolski Konkurs Plastyczny w Szczecinie Polskie zamki pałace, dwory i dworki w otoczeniu parków; wyróżnienie (2000)
Ogólnopolski Konkurs Plastyczny; Klub Kultury Zastów w Warszawie Pejzaż jesienny; wyróżnienie (2008)

WYSTAWY:
Wystawa prac studentów z Kolegium Sztuk Pięknych w Kazimierzu Dolnym (2007)
Wystawa prac studentów z Kolegium Sztuk Pięknych w Kazimierzu Dolnym (2008)
Wystawa rysunku i malarstwa w Miejsko - Gminnej Bibliotece Publicznej w Wyszkowie (2008)
Wystawa malarstwa Zapach minionego lata WOK Hutnik (wrzesień 2008)
Wystawa pokonkursowa w Klubie Kultury Zastów w Warszawie (2008)
Wystawa malarstwa Pejzaż w Bibliotece Miejskiej w Kazimierzu Dolnym (marzec 2009)
Wystawa prac studentów z Kolegium Sztuk Pięknych w Kazimierzu Dolnym (maj 2009)
Wystawa plakatu społecznego WOK Hutnik Wyszków (maj 2009)
Wystawa plakatu i malarstwa Dom Kultury LSM Lublin (04 29 2010)
Wystawa zbiorowa Galeria Biała, Noc Kultury, Lublin (05 06 2010)



"Zaczynając malować maluj tak jakby to był twój pierwszy obraz w życiu."

"Ważne by w swojej pracy pokazać to, czego nie widzą inni a co widzisz tylko Ty"

"Nie my jesteśmy posiadaczami obrazów, to obrazy, posiadają nas"

"Rób to co dla Ciebie ważne, nie to co Ci każą"

"Czasem by coś stworzyć, trzeba coś zniszczyć"

"Człowiek uczy się całe życie"










Wszystko miesza się, pomiędzy krzesłami ; było,

Będzie, lecz : czy kiedykolwiek istniało. Zawsze

i przenigdy, zawsze i wciąż od nowa; dlaczego

kiedykolwiek, dlaczego tak a nie inaczej. Podmuch

ambiwalencji, krzyku, okrzyku radości, niebieskich

szat lasów, kołysania topoli. I milczenie

mgły wznoszącej się pomiędzy słowami, które

skapują i w nich pozostaje tajemnica, nie

do pojęcia, i trudna i łatwa zarazem,

tu i nie tu, tuż przy ziemi i równocześnie na górze.



TY i nie Ty i jeszcze raz tylko TY, nic jak TY.

Z tym starym, nigdy nie ugaszonym pragnieniem

Zgodności. A jednak odtrącenie, pauza :

I wtedy godziny zapomnienia, drżenia,

liści osiki.



W szklance koniec; i ani kropli więcej, jego potworne wnętrze.

Ale zawsze będzie dobra, ta której nigdy nie było :

Twoja godzina, konsekrowana. Twoje rozbłyskiwanie

Twoje wypływanie, wymykanie się ; przed wielkością

Dalą, dziki i nieokiełznany: sen Driad

I arkusz nieba. Zachmurzony. Śpiący, kiedy przyjdzie

Dzień -. Gorąco pragnę Cię.

- i to niekończące się powściąganie : chodź do domu,

na wzgórza, do lasów. Trawa i Zapomnienie - .

GERHARD ALTENBOURG